Papieski astronom ocenił, iż koncepcja istnienia w kosmosie inteligentnych form życia nie wyklucza się z nauczaniem chrześcijańskim. „Jest więc możliwe, że we wszechświecie istnieją inne formy życia” – istnienia inteligentnego życia na innych planetach od wieków zajmuje wyobraźnię ludzkości, niezależnie od narodowości, religii czy kultury. Czy jego ewentualne odkrycie, nie mówiąc już o istnieniu w kosmosie istot rozumnych, byłoby – jak twierdzą niektórzy – ostatecznym podważeniem nauczania chrześcijańskiego?Kościół i życie pozaziemskieMisja łazika kosmicznego „Perseverance” na Marsie, którą z zapartym tchem śledzi od początku marca br. cały świat, zapisze się w kalendarium największych odkryć astronomicznych ludzkości. Dzięki niej mogliśmy poznać i obejrzeć pierwsze kolorowe zdjęcia i filmy, a nawet autentyczne dźwięki z Czerwonej także:Dlaczego o. Kolbe chciał polecieć w kosmos?Kilka lat wcześniej równie wielkie nadziej wiązano z marsjańską misją łazika „Curiosity”. Historia misji kosmicznych, zarówno na Marsie jak i na Księżycu liczy już ponad pół wieku i angażują się w nią największe światowe mocarstwa: USA, Rosja i Chiny, a ostatnio także – kraje częściej mówi się również o kolonizacji najbliższej nam planety Układu Słonecznego. W związku z tymi odkryciami odżyło mające już wielowiekową historię pytanie, czy w całym, nieogarnionym kosmosie jesteśmy sami i czy istnieją pozaziemskie formy życia, a nawet inne odnosi się do tego zagadnienia chrześcijaństwo? Czy Kościół w sposób zdecydowany odrzuca możliwość istnienia życia lub istot rozumnych na innych planetach? Czy rzeczywiście odkrycie innych form życia niż ziemskie stanowiłoby zakwestionowanie historii stworzenia świata i człowieka, którą znamy z Pisma Świętego i tradycji apostolskiej?Biblia a kosmosDość częstym argumentem padającym w dyskusjach na temat możliwości istnienia różnych form życia w kosmosie jest stwierdzenie, że Pismo Święte i Ewangelia w żadnym swoim fragmencie nie wskazują lub nawet nie sugerują, że poza Ziemią mogą istnieć miejsca, gdzie trwa życie. A tym bardziej, że żyją w nich różnego rodzaju istoty: zwierzęta lub ludzie, obdarzeni inteligencją i Biblii znajdziemy sporo wzmianek dotyczących gwiazd lub przestrzeni kosmicznej, ale najczęściej ciała niebieskie występują w nich po prostu jako elementy stworzonej przez Boga przyrody. Podobnie jak morza, góry, lasy lub też zjawiska atmosferyczne w rodzaju burz, deszczów, chłodów i mają one znaczenie symboliczne. Pokazują chwałę i wszechmoc Stwórcy. Tego rodzaju znaczenie widzimy w obietnicach Boga danych Abrahamowi, dotyczących jego potomstwa (15 rozdział Księgi Rodzaju). I analogicznych obietnic wobec Mojżesza (Wj 32,13), gdzie niezliczona ilość gwiazd na niebie stanowi metaforę dobrostanu i Psalmie 136, stanowiącym wielką pochwałę Bożej wielkości słyszymy słowa: „On uczynił wielkie światła,/ bo Jego łaska na wieki/ Słońce, by dniem władało,/ bo Jego łaska na wieki./ Księżyc i gwiazdy, by władały nocą”.Stworzenie świataPierwsze wzmianki o przestrzeni wokół Ziemi znajdujemy w 1 rozdziale Księgi Rodzaju w opisie stworzenia świata. W symbolicznym drugim dniu stworzenia:Bóg rzekł: «Niechaj powstanie sklepienie w środku wód i niechaj ono oddzieli jedne wody od drugich!» Uczyniwszy to sklepienie, Bóg oddzielił wody pod sklepieniem od wód ponad sklepieniem; a gdy tak się stało, Bóg nazwał to sklepienie trzeciego dnia mamy do czynienia ze stworzeniem gwiazd, planet, galaktyk i kosmosu. Czytamy więc o słowach Stwórcy:Niechaj powstaną ciała niebieskie, świecące na sklepieniu nieba, aby oddzielały dzień od nocy, aby wyznaczały pory roku, dni i lata; aby były ciałami jaśniejącymi na sklepieniu nieba i aby świeciły nad ziemią». I stało się tak. Bóg uczynił dwa duże ciała jaśniejące: większe, aby rządziło dniem, i mniejsze, aby rządziło nocą, oraz gwiazdy. I umieścił je Bóg na sklepieniu nieba, aby świeciły nad ziemią; aby rządziły dniem i nocą i oddzielały światłość od ciemności. A widział Bóg, że były tym kończą się informacje o stworzeniu przestrzeni kosmicznej. W ciągu kolejnych dni Bóg zajmował się już tylko urządzaniem życia na Ziemi: stworzeniem zwierząt, roślin i w końcu, także:Jezuita i potężny teleskop, czyli po co Watykan obserwuje niebo?Istoty niebieskieW Psalmie 8 natchniony autor wyraża podziw dla niezmierzonego dzieła Bożego stworzenia i zauważa: „Gdy patrzę na Twe niebo, dzieło Twych palców,/ księżyc i gwiazdy, któreś Ty utwierdził:/ czym jest człowiek, że o nim pamiętasz,/ i czym – syn człowieczy, że się nim zajmujesz”.W kolejnym wersie psalmu słyszymy jednak zagadkową formułę odnoszącą się do człowieka. „Uczyniłeś go niewiele mniejszym od istot niebieskich,/ chwałą i czcią go uwieńczyłeś”. Sformułowanie „istota niebieska” znajdziemy w tłumaczeniu Biblii Tysiąclecia, podczas gdy w wersji ks. Jakuba Wujka występuje tam słowo „aniołowie”. Podobnie w greckim przekładzie Starego Testamentu – Septuagincie – widnieje w tym miejscu termin „ἀγγέλους”, oznaczający obłokach niebieskichW Ewangeliach stosunkowo rzadko mamy do czynienia z aluzjami dotyczącymi kosmosu. Przy okazji Narodzenia Pańskiego pojawia się Gwiazda Betlejemska. Wydaje się ona jednak być swego rodzaju narzędziem, za pomocą którego Bóg komunikuje się z ludźmi w celu oznajmienia im kluczowych wydarzeń w historii również nie posługiwał się często symboliką związaną z przestrzenią niebieską. Robił tak zazwyczaj przy okazji zapowiedzi wydarzeń ostatecznych, chociażby w 24 rozdziale Ewangelii św. też po ucisku owych dni słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku; gwiazdy zaczną padać z nieba i moce niebios zostaną wstrząśnięte. Wówczas ukaże się na niebie znak Syna Człowieczego i wtedy będą narzekać wszystkie narody ziemi; i ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego na obłokach niebieskich z wielką mocą i słowa Zbawiciela czytamy w 13 rozdziale Ewangelii św. Marka, zapowiadającym ponowne przyjście Chrystusa pod koniec formy życia Czy wszystkie powyższe tropy oznaczają, że należy jednoznacznie wykluczyć istnienie wszelkich form życia poza ziemią? Odpowiedźnie jest prosta. Zmarły w ubiegłym roku wybitny astronom i astrofizyk o. George V. Coyne, jezuita i długoletni szef Watykańskiego Obserwatorium Astronomicznego – powstałego już w XVI wieku za czasów pontyfikatu papieża Grzegorza XIII – wielokrotnie podkreślał, że Biblia koncentruje się na pokazaniu człowiekowi historii zbawienia. Nie należy jej jednak traktować jako podręcznika lub kroniki rozwoju szczegółowych nauk Pismo Święte dość jednoznacznie pokazuje, że cały proces stworzenia był owocem odwiecznego i nieprzeniknionego zamysłu Boga. Tak więc cały wszechświat, w tym przestrzeń kosmiczna, galaktyki, planety i ciała niebieskie oraz istniejące na nich, w przeszłości lub obecnie, hipotetyczne formy życia są wynikiem procesu stworzenia świata przez ma więc w rzeczywistości stworzonej elementów czy obszarów, które powstałyby poza planem Stwórcy, pochodziły od różnego rodzaju niezidentyfikowanych sił lub czynników istniejących poza także:Franciszek rozmawiał z astronautami na orbicie. Zadał inżynierowi kłopotliwe pytaniePapieski astronomAnalogicznie więc można podejść do wciąż hipotetycznego problemu istnienia w kosmosie form inteligentnego życia, w tym innych istot, bądź nawet ludzi. Kolejny papieski astronom, jezuita o. José Gabriel Funes, kierujący Watykańskim Obserwatorium w czasach pontyfikatów Benedykta XVI i Franciszka, w rozmowie z popularnonaukowym magazynem „Focus” w 2009 roku ocenił, iż koncepcja istnienia w kosmosie inteligentnych form życia nie wyklucza się z nauczaniem się, że istnieje blisko 100 miliardów konstelacji galaktycznych. I w każdej z nich znajduje się około 100 mln gwiazd, wokół których krążą planety. Można z tego wysnuć wniosek, że gdzieś istnieje planeta podobna do naszej. Jest więc możliwe, że we wszechświecie istnieją inne formy życia – stwierdził o. Funes jednak dodać, iż duchowny i naukowiec z humorem zaznaczał również w wielu wypowiedziach, iż pomimo nie dającej się wykluczyć hipotezy życia w kosmosie osobiście nie wierzy, że „spotka kiedykolwiek Pana Spocka” (fikcyjną postać kosmity, jednego z głównych bohaterów serialu s-f „Star Trek”).O. Funes często podkreślał, że ewentualne odkrycia kosmiczne i znalezienie nowych form życia we wszechświecie nie może być równoznaczne z wnioskiem, że istnieje jakiegoś rodzaju „drugi Chrystus” lub „inny bóg”. Warto pamiętać, że fakt Wcielenia Chrystusa jest jedynym i wyjątkowym wydarzeniem w dziejach ludzkości i w innej galaktyce?Nieco dalej w swoich rozważaniach idzie obecny główny astronom papieski, również jezuita, o. Guy J. Consolmagno, pełniący tę funkcję od 2015 roku. Gdy na Marsie NASA odkryło ślady istnienia wody w stanie ciekłym, astronom stwierdził, iż oceny, że odkrycia kosmiczne mogą spowodować wielki kryzys chrześcijaństwa, Kościoła i wiary są Bóg stworzył wszechświat, w której my jesteśmy jedynymi istotami, mówi to nam coś o nas i o Bogu. Jeżeli jednak Bóg stworzył wszechświat, w którym życie może znajdować się w każdym jego miejscu, przynosi nam to nieco inny obraz Boga. Ale równocześnie pozwoliłoby nam poznać lepiej obraz naszego Stworzyciela – przyznał wtedy o. interpretować te słowa? Wydaje się, że podobnie jak w przypadku innych opinii papieskich astronomów. Jeżeli gdziekolwiek poza Ziemią istniałyby różne formy życia, w tym nawet hipotetyczne istoty rozumne, pochodziłyby one, podobnie jak życie na Ziemi, tylko i wyłącznie od Boga. Byłyby po prostu kolejnym owocemdzieła stworzenia te hipotetyczne istoty byłyby podobne do ludzi pod względem inteligencji i psychologii, oznaczałoby, że obdarzone są przez Stwórcę duszą nieśmiertelną. Idąc dalej tym tokiem rozumowania, zakładając, iż nie poznały one Boga, mogłyby również zostać objęte ewangelizacją. Jako osoby powołane do bycia w Kościele, mającym charakter uniwersalny i są to rozważania i wnioski o charakterze czysto teoretycznym. Jako że do tej pory nikt na Ziemi nie odkrył faktu istnienia w kosmosie istot ludzkich lub inteligentnych, ani nie podał wiarygodnych dowodów spotkania z nimi.„Ochrzciłbym kosmitę”Z drugiej jednak strony, warto podkreślić, iż Kościół nie uznaje teorii głoszonych przez nowe, niekiedy radykalne grupy religijne i parareligijne, głoszące mieszankę hipotez mistycznych, parapsychologicznych oraz przekonań z literatury s-f i fantasy, stawiających wnioski o aktywności pozaziemskich istot i sił kosmicznych wpływających na ludzkie życie.„Oczywiście ochrzciłbym kosmitę, gdyby wyraził taką chęć” – często zaznaczał, oczywiście nie bez przymrużenia oka, obecny astronom podobny sposób wydaje się to widzieć papież Franciszek. W zauważonej przez media homilii w 2014 roku stwierdził, że mógłby ochrzcić istoty pozaziemskie, które przybyły do Watykanu i poprosiły o chrzest. „Kim jesteśmy, aby zamykać przed kimkolwiek drzwi? Nawet przed Marsjanami?” – mówił wówczas Franciszka są przede wszystkim przenośnią, pokazującą powszechność, uniwersalność i otwartość chrześcijaństwa, którego nikogo nie wyklucza. Niemniej, tkwi w nich wielki ładunek optymizmu i nadziei. Oto przestrzeń działania Chrystusa i jego łaski jest zupełnie nieograniczona i obejmuje cały stworzony obdarzając nas rozumem, pozwolił nam na ciągłe odkrywanie świata stworzonego, w tym kosmosu. Badanie wszechświata za pomocą narzędzi nauki może być również formą poznawania samego na podst.: także:Zmarł „astronom Jana Pawła II”. Wybitny naukowiec, astrofizyk i kapłan

Translation of "astronom" into Polish astronom is the translation of "astronom" into Polish. Sample translated sentence: En astronom sier at jorden ikke sirkler rundt solen, men litt overalt. ↔ Powiadają też, że jakiś astronom mówi, że ziemia nie kręci się wokół słońca lecz wokół własnej osi.

Jam packed issues filled with the latest cutting-edge research, technology and theories delivered in an entertaining and visually stunning way, aiming to educate and inspire readers of all ages Polecają:Dzieci pana AstronomaPrzy ulicy Astronomów,w jednym z bardzo wielu domów,mieszkał sobie razem z żonąroztargniony pan domu nie widziało go się,bo wciąż błądził po Kosmosie,przez ogromne teleskopy,których zresztą miał na kopy,przez soczewki i lunetybadał gwiazdy i kiedy przez teleskoppatrzył właśnie w dal niebieską,kiedy w nos mu Księżyc świecił,głos usłyszał: – Mamy dzieci!Urodziła nam się narazbardzo miłych bliźniąt para!Syn i córka – on i ona!Jakie nadać im imiona?Drogi mężu, pomyśl krzynę,jak się ma nazywać synek?– Teleskopek, droga żono –– rzekł natychmiast pan Astronom.– A córeczka? – Teleskopka!Teleskopki, no i kropka!Mija roczek, drugi, trzeci –jak na drożdżach rosną we dnie, rosną nocą,jedzą, piją oraz puszczają zajączkiDostępne w wersji pełnejDzieci śpiewają piosenkęDostępne w wersji pełnejPan Astronom mówi o SłońcuDostępne w wersji pełnejDzieci piszą list do SłońcaDostępne w wersji pełnejPan Astronom mówi o planetachDostępne w wersji pełnejDzieci bawią się w planetyDostępne w wersji pełnejDzieci stawiają pomnikDostępne w wersji pełnejPan Astronom mówi o KsiężycuDostępne w wersji pełnejDzieciom śnią się księżyceDostępne w wersji pełnejPan Astronom mówi o gwiazdachDostępne w wersji pełnejPan Astronom mówi o gwiazdozbiorachDostępne w wersji pełnejPan Astronom mówi o zodiakuDostępne w wersji pełnejWanda ChotomskaDzieci pana Astronoma© by Wanda Chotomska © by Wydawnictwo LiteraturaOkładka i ilustracje: Marta KurczewskaKonsultacja merytoryczna: Joanna Brząkała (Planetarium i Obserwatorium Astronomiczne im. Arego Sternfelda w Łodzi)Korekta: Lidia Kowalczyk, Joanna PijewskaWydanie VIIIw Wydawnictwie LiteraturaISBN 978-83-8208-920-2Wydawnictwo Literatura, Łódź 202091-334 Łódź, ul. Srebrna 41[email protected]tel. (42) zlecenie przygotowała Katarzyna Ossowska

Synonyms for Pan (astronomy) in Free Thesaurus. Antonyms for Pan (astronomy). 78 synonyms for pan: pot, vessel, container, saucepan, criticize, knock, blast, hammer

Opis Czy wiecie, jak zbudowany jest Kosmos? Jeśli nie, to koniecznie posłuchajcie tej bajki. "Dzieci Pana Astronoma" to pełna zabawnych przygód i piosenek bajka muzyczna autorstwa Wandy Chotomskiej z muzyką Adama Markiewicza. Dwójka niesfornych dzieci Teleskopek i Teleskopka, poprzez zabawę i dzięki opowieściom swojego taty poznają tajniki astronomii. Dowiadują się czym jest Kosmos, układ słoneczny, piszą też list do Słońca i odwiedzają zodiakalny ogród Zoologiczny. Postaciom głosów użyczyli: Marian Kociniak, Krzysztof Kolberger, Maria Winiarska, Bożena Winiarska, Bożena Dykiel i inni.

^{O planetách. S pojmem "astrologie" se jistě setkal každý z nás, ale jen málokdo si uvědomuje, jak hluboká pravda je ukryta v astrologických zákonech. Při studiu astrologických zákonů si uvědomíme, v jak propastném rozporu s astrologickými, neboli těmi nejzákladnějšími zákony důležitými pro život, člověk žije.}

Międzynarodowa Unia Astronomiczna (IAU) wraz z Polskim Towarzystwem Astronomicznym (PTA) ogłaszają ogólnonarodowy konkurs na nazwy dla planety pozasłonecznej i jej gwiazdy. To część globalnej inicjatywy podjętej w ramach obchodów stulecia IAU – każdy kraj otrzymuje prawo nadania nazwy jednej gwieździe oraz krążącej wokół niej planecie. Swoje propozycje może zgłosić każdy – dowolna osoba, organizacja, szkoła lub instytucja. Aby wymyślić nazwę dla obiektu astronomicznego nie trzeba być astronomem. Nie trzeba nawet wiedzieć nic o astronomii – chociaż konkurs może być okazją, aby swą wiedzę o kosmosie poszerzyć. „Celem konkursu jest zwiększenie w społeczeństwie świadomości naszego miejsca we Wszechświecie jako mieszkańców planety Ziemia, żyjących pod jednym wspólnym niebem. Każdy może spróbować wnieść swój drobny wkład w opisywanie otaczającego nas kosmosu, czy to poprzez zaproponowanie nazwy, czy później przez oddanie swojego głosu na zebrane propozycje. Może warto tu wspomnieć historię sprzed kilkudziesięciu lat, dotyczącą wyłonienia nazwy Plutona, kiedyś planety, a obecnie tzw. planety karłowatej. Otóż nazwę Pluton zaproponowała 11-letnia dziewczynka, której pomysł został następnie oficjalnie zaakceptowany. Rozpoczynający się właśnie konkurs na nazwy planet pozasłonecznych, niezależnie od tego czy mamy lat 11, czy 40, czy może 90, daje nam szansę na dorzucenie swojej kosmicznej cegiełki” mówi dr Krzysztof Czart, Krajowy Koordynator IAU ds. Popularyzacji, kierujący polską częścią konkursu. Naukowcy znają już ponad 4000 planet krążących wokół innych gwiazd niż Słońce. Aż trudno uwierzyć, że pierwsze planety pozasłoneczne odkryto zaledwie niecałe 30 lat temu. Polska astronomia ma wielkie osiągnięcia w dziedzinie badań planet pozasłonecznych. Pierwszy pozasłoneczny układ planetarny został odkryty przez polskiego astronoma prof. Aleksandra Wolszczana. Odkrycie to ogłosił w 1992 roku. Zapoczątkowało ono szereg późniejszych odkryć i rozwój dziedziny badań pozasłonecznych układów planetarnych. Obecnie polscy astronomowie są już odkrywcami kilkudziesięciu planet. W szczególności warto tutaj wskazać dwie grupy badawcze: zespół projektu OGLE (The Optical Gravitational Lensing Experiment, czyli Eksperyment Soczewkowania Grawitacyjnego) z Obserwatorium Astronomicznego Uniwersytetu Warszawskiego oraz grupę badawczą z Centrum Astronomii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. W pierwszym przypadku planety odkrywane są metodą mikrosoczewkowania grawitacyjnego (jest to analiza przejść niewidocznych obiektów na linii widzenia Ziemia–odległa gwiazda, co powoduje tymczasowe zaburzenie światła biegnącego od tej gwiazdy), natomiast drugi zespół stosuje przede wszystkim metodę prędkości radialnych (czyli badania ruchu gwiazd na podstawie analizy ich widma). Badania związane z planetami pozasłonecznymi prowadzone są w naszym kraju również przez inne ośrodki i obejmują np. mechanikę nieba, metodę tranzytów i inne zagadnienia. Polska planeta do nazwania Przy przydzielaniu poszczególnym krajom układów planetarnych do nazwania Międzynarodowa Unia Astronomiczna przyjęła kilka istotnych kryteriów. W szczególności zwracano uwagę, aby były to układy posiadające tylko jedną znaną dotychczas planetę, z planetami o podobnych charakterystykach, aby wybrana gwiazda była widoczna z terytorium danego kraju i, w miarę możliwości, aby astronomowie z danego kraju mieli udział w jej odkryciu lub badaniach. Ostatecznie IAU przydzieliła Polsce do nazwania układ BD+14 4559. Gwiazda z tego systemu jest widoczna na niebie w konstelacji Pegaza, co oznacza bardzo dobrą jej widoczność przez długą część roku, w tym wieczorami w okresie jesiennym i zimowym. Jej jasność to 9,7 magnitudo, co oznacza że łatwo można ją dostrzec przez niewielki teleskop, a nawet przez lornetkę. Widoczna jest pomiędzy najjaśniejszą gwiazdą w tej konstelacji (gwiazda epsilon Pegaza, znana też jako Enif), a gwiazdozbiorem Delfina. Planetę odkrył zespół astronomów z Centrum Astronomii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, pod kierunkiem prof. Andrzeja Niedzielskiego, w ramach toruńsko-pensylwańskiego programu poszukiwania planet pozasłonecznych. Pozostali odkrywcy to Grzegorz Nowak, Monika Adamów i Aleksander Wolszczan. BD+14 4559 b, bo takie oznaczenie nosi planeta, ma rozmiary i masę zbliżoną do Jowisza. Według najnowszych wyznaczeń jest to 1,04 promienia Jowisza i 1,23 masy Jowisza. Swoją gwiazdę obiega po mocno wydłużonej, eliptycznej orbicie ze średnią odległością 0,77 au. Odległość do całego układu to około 160 lat świetlnych. „BD+14 4559 to jedna z pierwszych gwiazd, przy których nasz zespół odkrył planety. Jest ona nieco chłodniejsza, mniej masywna i mniejsza niż nasze Słońce. Świeci żółto-pomarańczowym światłem i podobnie jak nasza gwiazda emituje energię, która powstaje w jej wnętrzu w wyniku reakcji jądrowych spalania wodoru” tłumaczy prof. Andrzej Niedzielski. „Jest to tak zwany gazowy olbrzym, podobny rozmiarami do naszego Jowisza, lecz nieco bardziej masywny. Planety tego typu zbudowane są głównie z wodoru oraz helu i nie posiadają powierzchni podobnej do ziemskiej. Ich zewnętrzne gazowe obszary kryją wewnętrzne, gęstsze partie, gdzie wodór i hel występują w fazie ciekłej i stałej. Cięższe pierwiastki ukryte są głęboko w ich jądrach” tłumaczy naukowiec. Jak dodaje badacz, planeta krąży wokół swojej gwiazdy na orbicie podobnej do orbity Wenus w Układzie Słonecznym, lecz eliptycznej, nieco wydłużonej, dokonując jednego obiegu w ciągu 269 dni. Zebrane przez zespół 10 lat temu obserwacje sugerują istnienie drugiej planety w tym układzie, lecz dotąd nie została ona znaleziona. „Interesującą właściwością tego układu planetarnego jest fakt, że planeta, mimo wydłużonej orbity, krąży w obszarze nazywanym ekosferą, czyli na jej powierzchni, a raczej w jej zewnętrznych obszarach, może występować woda w stanie płynnym” dodaje prof. Niedzielski. Przebieg konkursu Propozycje na nazwy gwiazdy i towarzyszącej jej planety może zgłaszać każda osoba mieszkająca na terenie Polski, a także Polacy przebywający poza jej granicami. Zgłoszeń można dokonywać indywidualnie, ale mogą je nadsyłać także różne organizacje, szkoły, kluby, instytucje, a nawet firmy. W przypadku szkół każda z klas ma prawo do zaproponowania swojego własnego pomysłu. Zgłoszenie powinno zawierać dwie nazwy – jedną dla planety i jedną dla gwiazdy. Najlepiej aby nazwy te były związane ze sobą tematycznie, a także miały związek z Polską – historyczny, kulturowy lub geograficzny. Do nazw należy dołączyć krótkie uzasadnienie. Propozycje nazw przyjmowane są wyłącznie przez stronę internetową konkursu: Termin zgłaszania nazw mija 31 lipca 2019 r. Po tym terminie, kończącym pierwszy etap konkursu, Komitet Konkursowy przeanalizuje zgłoszenia pod kątem zgodności z wymaganiami IAU dotyczącymi nazewnictwa obiektów astronomicznych oraz wybierze grupę nazw do kolejnego etapu. Następnie, od września do końca października 2019 r. przeprowadzone zostanie publiczne internetowe głosowanie, aby wyłonić polską nazwę dla planety i jej gwiazdy. Komitet Konkursowy przekaże do IAU propozycję polskiej nazwy oraz dwie nawy rezerwowe, a ostatecznie w grudniu 2019 r. Międzynarodowa Unia Astronomiczna ogłosi oficjalne wyniki dla wszystkich krajów. Do tej pory nazwane planety Warto dodać, że niektóre planety pozasłoneczne posiadają już swoje oficjalne nazwy. W 2015 roku Międzynarodowa Unia Astronomiczna przeprowadziła bowiem pierwszy konkurs tego typu. Najpierw zbierano propozycje wśród organizacji astronomicznych z różnych krajów, a później poddano je głosowaniu, w którym wzięło udział ponad pół miliona ludzi. Mamy tutaj polskie akcenty. Na przykład, układ planetarny PSR 1257+12 odkryty przez prof. Aleksandra Wolszczana uzyskał nazwę Lich dla gwiazdy oraz nazwy Draugr, Poltergeist i Phobetor dla planet. Nazwa Lich jest związana z fikcyjną istotą – liczem (lub liszem) – potrafiącą kontrolować inne nieumarłe istoty lub duchy. W układzie mamy pulsara – umarłą gwiazdę, a jednak nadal świecącą i kontrolującą swoje planety. Na niebie jest już też gwiazda upamiętniająca Mikołaja Kopernika – mianem Copernicus nazwano gwiazdę 55 Cancri w konstelacji Raka, która posiada układ złożony z pięciu planet. Patronaty i inne wsparcie Narodowy konkurs IAU100 NameExoWorlds uzyskał wsparcie w różnej formie od bardzo wielu podmiotów. W szczególności polski konkurs IAU100 NameExoWorlds uzyskał patronat od Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego – Jarosława Gowina, a także patronaty honorowe od wielu organizacji i instytucji związanych z astronomią, kosmosem lub badaniami naukowymi, takich jak Polskie Towarzystwo Astronomiczne, Polskie Towarzystwo Miłośników Astronomii, Polska Agencja Kosmiczna, Polska Akademia Nauk (PAN), Europejskie Obserwatorium Południowe (ESO). Patronami honorowymi są także krajowe instytuty astronomiczne: Centrum Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika PAN w Warszawie (CAMK PAN), Centrum Badań Kosmicznych PAN w Warszawie (CBK PAN), Obserwatorium Astronomiczne Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (OA UJ), Instytut Obserwatorium Astronomiczne Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (IOA UAM), Centrum Astronomii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (CA UMK), Obserwatorium Astronomiczne Uniwersytetu Warszawskiego (OA UW), Instytut Astronomiczny Uniwersytetu Wrocławskiego. W gronie patronów honorowych znalazły się też instytucje zajmujące się popularyzacją astronomii: Planetarium Śląskie w Chorzowie, Hevelianum w Gdańsku, Planetarium i Obserwatorium Astronomiczne w Grudziądzu, Planetarium EC1 w Łodzi, Olsztyńskie Planetarium i Obserwatorium Astronomiczne, Centrum Popularyzacji Kosmosu Planetarium Toruń. W składzie Komitetu Honorowego swoim autorytetem konkurs wspierają prof. Aleksander Wolszczan – odkrywca pierwszego pozasłonecznego układu planetarnego oraz wielu innych egzoplanet, prof. Andrzej Niedzielski - astronom z Centrum Astronomii UMK, odkrywca planety, która przypadła Polsce do nazwania, prof. Andrzej Udalski - astronom kierujący projektem OGLE, odkrywca wielu planet pozasłonecznych, będący polskim przedstawicielem w Międzynarodowej Unii Astronomicznej, prof. Jerzy Duszyński - prezes Polskiej Akademii Nauk, prof. Marek Sarna – prezes Polskiego Towarzystwa Astronomicznego, dr hab. Grzegorz Brona – prezes Polskiej Agencji Kosmicznej w okresie od marca 2018 r. do kwietnia 2019 r., specjalista od branży kosmicznej, Mieczysław Janusz Jagła – prezes Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii oraz Zofia Kaczmarek – studentka astronomii, dwukrotna zwyciężczyni Olimpiady Astronomicznej. Nad przebiegiem konkursu czuwać będzie Komitet Konkursowy w składzie: dr Krzysztof Czart (przewodniczący komitetu) – Krajowy Koordynator IAU ds. Popularyzacji, prof. Andrzej Markowski – przewodniczący Rady Języka Polskiego przy Prezydium PAN, prof. Jarosław Włodarczyk – historyk astronomii, dr Halina Prętka-Ziomek – astronom z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Agata Gorwa – miłośniczka astronomii z Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii, Michał Kusiak – popularyzator astronomii, odkrywca komet i planetoid. Także wiele mediów zdecydowało się udzielić patronatów medialnych konkursowi. W tym gronie są: Program Pierwszy Polskiego Radia, Urania – Postępy Astronomii, Świat Wiedzy Kosmos, AstroNET, Astronarium, Astrofaza, Astrolife, Nauka. To lubię, Radio Planet i Komet, We Need More Space. Konkurs ma także sponsorów: Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (w ramach grantu na działalność upowszechniającą naukę), Polskie Towarzystwo Astronomiczne, czasopismo i portal „Urania – Postępy Astronomii”, firmę Rebel. Jeżeli Twoja firma, instytucja lub organizacja chciałaby dołączyć do narodowego konkursu na nazwy planet w roli sponsora – prześlij swoją propozycję na adres iau@ Więcej informacji: Komunikat PTA: Komunikat IAU: adres będzie podany później Witryna polskiego konkursu IAU100 NameExoWorlds: Ogólnoświatowa witryna konkursu IAU100 NameExoWorlds: adres będzie podany później Polska witryna IAU100: Ogólnoświatowa witryna IAU100: Międzynarodowa Unia Astronomiczna (IAU): Polskie Towarzystwo Astronomiczne (PTA): Artystyczna wizja planety BD+14 4559 b: Wizualizacja planety BD+14 4559 b opracowana przez NASA: (jest to komunikat prasowy PTA)

,, Pan Astronom mówi o planetach” - wiersz W. Chotomska Pierwszy najbliżej jest Merkury W kolorze opalonej skóry Rzec można pomarańczowo – brązowy Przez słońce przypalony Druga to Wenus planeta gorąca Pomarańczowa też od słońca Pełna kraterów po wulkanach Planetą kobiet jest nazwana

SCENARIUSZ ZAJĘCIA Z EDUKACJI MATEMATYCZNEJ Grupa: 5,6 latki Temat zajęcia: Zabawa dydaktyczna: „W kosmosie”- orientowanie się na kartce papieru Cele ogólne: -zapoznanie z nazwami planet układu słonecznego – doskonalenie umiejętności liczenia -orientowanie się w przestrzeni i w schemacie własnego ciała -orientowanie się na kartce papieru -kształtowanie logicznego myślenia -uważne słuchanie, kolejne wypowiadanie się, zgodne współdziałanie w grupie -koncentrowanie uwagi na zdaniu Cele operacyjne: Dziecko: -poznaje określenia: układ słoneczny, orbita, planety, rakieta, kosmonauta, -określa i porównuje wygląd planet układu słonecznego -posługuje się liczebnikami głównymi i porządkowymi w zakresie 10 -zna budowę swojego ciała, rozpoznaje prawą i lewą stronę, nogę, rękę, itd., -wskazuje kierunki na kartce papieru -uważnie słucha wiersza, poleceń i wykonuje je, cierpliwie czeka na swoją kolej, zgodnie współdziała w grupie – korzysta z własnej wyobraźni podczas interpretacji ruchowej – bierze aktywny udział w zabawach – koncentruje się na wykonywanych zadaniach Metody: Słowne: -wiersz – wypowiedzi dzieci; – polecenia; – instrukcje; Czynne: -układanie; -naklejanie -kolorowanie -zabawy ruchowe Oglądowe: -pokaz Aktywizujące: – opowieść ruchowa Formy pracy: – zbiorowa; – indywidualna; – grupowa; Pomoce dydaktyczne: wiersz, plansza z układem słonecznym, planety z papieru, napisy globalne- nazwy planet,cyfry, arkusz papieru z namalowanymi orbitami, znaczki dla dzieci- rakiety, koperty z elementami do naklejania, klej, kredki, kartki, magnetofon, płyta CD, PRZEBIEG ZAJĘCIA (Dzieci mają oznaczoną lewą rękę) Powitanie – dzieci stojąc w kole przekazują sobie księżycowy kamyk– Księżycowy kamyk puszczam w krąg , niechaj wróci do moich rąk. Wprowadzenie do nowej tematyki- zapoznanie z Układem słonecznym, uświadomienie dzieciom, że ziemia i inne planety układu, krążą wokół słońca po orbitach. Słuchanie fragmentu wiersza W. Chotomskiej(po zmianach): „PAN ASTRONOM MÓWI O PLANETACH, z jednoczesnym pokazywaniem ich na tablicy demonstracyjnej. Wkoło Słońca biega sobie osiem planet dużych – w dzień i w nocy wciąż się kręcą, stale są w podróży. Krąży Ziemia, Mars i Jowisz, Merkury z Neptunem, Wenus, Saturn, Uran – wszystkie w jedną stronę. Osiem planet obok siebie kręci się bez końca i choć każda z nich jest inna, krążą wokół Słońca. Zabawa dydaktyczna: „Układ słoneczny.” Na środku dywanu położony arkusz szarego papieru z narysowanymi i ponumerowanymi orbitami, na środku słońce. Osobno leżą wycięte z karbowanej tektury kolorowe planety i ich nazwy. Dzieci: – określają kolory i wielkość planet – wykonują polecenia N, np. połóż planetę Merkury na pierwszej orbicie, Venus na drugiej orbicie, Ziemię na trzeciej orbicie…- posługiwanie się liczebnikami porządkowymi – przeliczają planet -czytają globalne kolejnych nazw planet Opowieść ruchowa „Lecimy w kosmos” (wg K. Kutyła) Wybierzemy się teraz w kosmiczną podróż…. zanim wystartujemy musimy najpierw odpowiednio się ubrać, a więc wkładamy kosmiczny kombinezon – najpierw prawa, teraz lewa noga…gotowe?….jeśli tak to …szuuuu…..zapinamy w naszych kosmicznych kombinezonach suwak…to jednak nie koniec naszej kosmicznej garderoby – nie mamy jeszcze butów, rękawic i kosmicznego hełmu… prawy but, teraz lewy but i gotowe. ..teraz prawa i lewa rękawica i na końcu hełm… Uwaga! Włączamy silnik: najpierw jedną, potem drugą ręką, zapinamy pasy, wyglądamy przez okno i 10, 9,8,7,6,5,4,3,2,1,0 – startujemy…lecimy wysoko, coraz wyżej i powoli „wchodzimy” w przestrzeń kosmiczną….uwaga turbulencje…zobaczcie z lewej strony mijamy burzę kosmiczną, w naszym kierunku leci mnóstwo odłamków skalnych…więc „gaz do dechy”!…uciekamy!.. musimy mocno skręcić w prawą stronę…udało się, możemy odetchnąć z ulgą – uff. Wyjrzycie przez okno z prawej strony z pewnością zobaczycie planetę – przyjrzyjcie się jej uważnie, to Mars, może zobaczycie na niej jakiegoś ufoludka? O, jest! Lądujmy na tej pięknej planecie, może uda nam się z nim przywitać. Trzy- czte-ry lądujemy! Podejdźmy do niego powoli, żeby się nie przestraszył! Może się z nim ładnie przywitamy? Co należy powiedzieć, jak się z kimś wita? ( dzień dobry). Czy macie jakieś pytania do kosmity? On powiedział, że nazywa się Ufuś i miło mu was poznać ( dz. zadają pytania, a nauczycielka udaje, że kosmita szepcze jej do ucha odpowiedzi…….ioioio…to ostrzeżenie, że kończy nam się tlen w kombinezonach, musimy więc wracać na Ziemię! Pożegnajmy się z naszym nowym przyjacielem. Znów wsiadamy do rakiet. Lecimy…spójrzcie przez okno czy widzicie Ziemię?…tak, to właśnie ta niebieska planeta … uwaga trzymajcie się mocno za chwilę będą turbulencje…uwaga zbliżamy się do Ziemi…lądujemy…uff…udało się …mamy za sobą pierwszy lot w kosmos…rozpinamy pasy, zdejmujemy rękawice, hełm, buty, kosmiczny skafander… Dziękuję Wam za wspólną kosmiczną podróż i zapraszam na dywan. Dzieci siedzą w kole na dywanie. Otrzymują kartki z bloku. Wykonują polecenia według instrukcji N- pokaż górny brzeg kartki, pokaż prawy górny róg kartki, pokaż lewy brzeg kartki… itp. Zabawa ruchowa: „Rakiety na start” Dzieci otrzymują papierowe rakiety oznaczone cyframi 1- 4. Na sygnał grupa kosmonautów z cyfrą wypowiedzianą przez N, rusza w kosmos -biega po sali przy muzyce, naśladując lot rakiety, pozostałe dzieci stoją nieruchomo, lub wirują- są planetami. Zabawa trwa dotąd, aż wszystkie grupy odbędą podróż. Co jakiś czas N wyznacza kierunek lotu hasłami: lecimy w lewo, prosto, tyłem, na dół, w lewo….itp. Zabawa dydaktyczna: : „W kosmosie”- orientacja przestrzenna na kartce papieru. Dzieci siadają przy stolikach. Otrzymują kartki z bloku i koperty z obrazkami planety, astronauty, rakiety, słońca, księżyca i gwiazdy . N objaśnia sposób wykonania zadania, np. połóż księżyc w prawym górnym rogu kartki, planetę na środku, kosmonautę na planecie….. po sprawdzeniu przez N poprawnego wykonaniu zadania, dzieci naklejają elementy i kolorują je. Następnie malują tło czarną kredką. Umieszczenie wykonanych prac na wystawie, podziękowanie za udział w zajęciu. AUTOR: Bożena Wichrowska Przedszkole Samorządowe w Lubrańcu

Rozdział XINasz kolejny projekt to "Dzieci pana Astronoma" Wandy Chotomskiej, lektura dla klasy II. Chociaż nie mamy tej książki w domu, a biblioteki w okres

SCENARIUSZ ZAJĘCIA Z EDUKACJI MATEMATYCZNEJGrupa: 5,6 latkiProwadząca: Bożena WichrowskaTemat kompleksowy: Kiedy patrzę w nieboTemat zajęcia: Zabawa dydaktyczna: „W kosmosie”- orientowanie się na kartce papieruCele ogólne: -zapoznanie z nazwami planet układu słonecznego- doskonalenie umiejętności liczenia-orientowanie się w przestrzeni i w schemacie własnego ciała-orientowanie się na kartce papieru-kształtowanie logicznego myślenia -uważne słuchanie, kolejne wypowiadanie się, zgodne współdziałanie w grupie-koncentrowanie uwagi na zdaniuCele operacyjne:Dziecko: -poznaje określenia: układ słoneczny, orbita, planety, rakieta, kosmonauta, -określa i porównuje wygląd planet układu słonecznego-posługuje się liczebnikami głównymi i porządkowymi w zakresie 10-zna budowę swojego ciała, rozpoznaje prawą i lewą stronę, nogę, rękę, itd., -wskazuje kierunki na kartce papieru-uważnie słucha wiersza, poleceń i wykonuje je, cierpliwie czeka na swoją kolej, zgodnie współdziała w grupie- korzysta z własnej wyobraźni podczas interpretacji ruchowej - bierze aktywny udział w zabawach- koncentruje się na wykonywanych zadaniachMetody:Słowne:-wiersz- wypowiedzi dzieci;- polecenia;- instrukcje;Czynne:-układanie;-naklejanie-kolorowanie-zabawy ruchoweOglądowe:-pokazAktywizujące:- opowieść ruchowaFormy pracy:- zbiorowa;- indywidualna;- grupowa;Pomoce dydaktyczne: wiersz, plansza z układem słonecznym, planety z papieru, napisy globalne- nazwy planet,cyfry, arkusz papieru z namalowanymi orbitami, znaczki dla dzieci- rakiety, koperty z elementami do naklejania, klej, kredki, kartki, magnetofon, płyta CD, PRZEBIEG ZAJĘCIA(Dzieci mają oznaczoną lewą rękę)I. Powitanie - dzieci stojąc w kole przekazują sobie księżycowy kamyk- Księżycowy kamyk puszczam w krąg , niechaj wróci do moich Wprowadzenie do nowej tematyki- zapoznanie z Układem słonecznym, uświadomienie dzieciom, że ziemia i inne planety układu, krążą wokół słońca po fragmentu wiersza W. Chotomskiej(po zmianach):„PAN ASTRONOM MÓWI O PLANETACH, z jednoczesnym pokazywaniem ich na tablicy demonstracyjnej. Wkoło Słońca biega sobieosiem planet dużych -w dzień i w nocy wciąż się kręcą,stale są w Ziemia, Mars i Jowisz,Merkury z Neptunem,Wenus, Saturn, Uran -wszystkie w jedną planet obok siebiekręci się bez końcai choć każda z nich jest inna,krążą wokół Zabawa dydaktyczna: „Układ słoneczny.”Na środku dywanu położony arkusz szarego papieru z narysowanymi i ponumerowanymi orbitami, na środku określanie kolorów i wielkości planet- wykonywanie poleceń, np. połóż planetę Merkury na pierwszej orbicie, Venus na drugiej orbicie, Ziemię na trzeciej orbicie...- posługiwanie się liczebnikami porządkowymi- przeliczanie planet-czytanie globalne kolejnych nazw planet IV. Opowieść ruchowa „Lecimy w kosmos” (wg K. Kutyła)Wybierzemy się teraz w kosmiczną podróż.... zanim wystartujemy musimy najpierw odpowiednio się ubrać, a więc wkładamy kosmiczny kombinezon - najpierw prawa, teraz lewa noga...gotowe?....jeśli tak to ...szuuuu.....zapinamy w naszych kosmicznych kombinezonach suwak...to jednak nie koniec naszej kosmicznej garderoby - nie mamy jeszcze butów, rękawic i kosmicznego hełmu... prawy but, teraz lewy but i gotowe. ..teraz prawa i lewa rękawica i na końcu hełm...Uwaga! Włączamy silnik: najpierw jedną, potem drugą ręką, zapinamy pasy, wyglądamy przez okno i 10, 9,8,7,6,5,4,3,2,1,0 - startujemy...lecimy wysoko, coraz wyżej i powoli „wchodzimy” w przestrzeń kosmiczną....uwaga turbulencje...zobaczcie z lewej strony mijamy burzę kosmiczną, w naszym kierunku leci mnóstwo odłamków skalnych...więc „gaz do dechy”!...uciekamy!.. musimy mocno skręcić w prawą stronę...udało się, możemy odetchnąć z ulgą – uff. Wyjrzycie przez okno z prawej strony z pewnością zobaczycie planetę - przyjrzyjcie się jej uważnie, to Mars, może zobaczycie na niej jakiegoś ufoludka? O, jest! Lądujmy na tej pięknej planecie, może uda nam się z nim przywitać. Trzy- czte-ry lądujemy! Podejdźmy do niego powoli, żeby się nie przestraszył! Może się z nim ładnie przywitamy? Co należy powiedzieć, jak się z kimś wita? ( dzień dobry). Czy macie jakieś pytania do kosmity? On powiedział, że nazywa się Ufuś i miło mu was poznać ( dz. zadają pytania, a nauczycielka udaje, że kosmita szepcze jej do ucha odpowiedzi.......ioioio...to ostrzeżenie, że kończy nam się tlen w kombinezonach, musimy więc wracać na Ziemię! Pożegnajmy się z naszym nowym przyjacielem. Znów wsiadamy do rakiet. Lecimy...spójrzcie przez okno czy widzicie Ziemię?...tak, to właśnie ta niebieska planeta ... uwaga trzymajcie się mocno za chwilę będą turbulencje...uwaga zbliżamy się do Ziemi...lądujemy...uff...udało się ...mamy za sobą pierwszy lot w kosmos...rozpinamy pasy, zdejmujemy rękawice, hełm, buty, kosmiczny skafander... Dziękuję Wam za wspólną kosmiczną podróż i zapraszam na Dzieci siedzą w kole na dywanie. Otrzymują kartki z bloku. Wykonują polecenia według instrukcji N- pokaż górny brzeg kartki, pokaż prawy górny róg kartki, pokaż lewy brzeg kartki... Zabawa ruchowa: „Rakiety na start” Dzieci otrzymują papierowe rakiety oznaczone cyframi 1- 4. Na sygnał N grupa kosmonautów z cyfrą wypowiedzianą przez N, rusza w kosmos -biega po sali przy muzyce, naśladując lot rakiety, pozostałe dzieci stoją nieruchomo, lub wirują- są planetami. Zabawa trwa dotąd, aż wszystkie grupy odbędą podróż. Co jakiś czas N wyznacza kierunek lotu hasłami: lecimy w lewo, prosto, tyłem, na dół, w prawo.... Zabawa dydaktyczna: : „W kosmosie”- orientacja przestrzenna na kartce siadają przy stolikach. Otrzymują kartki z bloku i koperty z obrazkami planety, astronauty, rakiety, słońca, księżyca, gwiazdy do objaśnia sposób wykonania zadania, np. połóż księżyc w prawym górnym rogu kartki, planetę na środku, kosmonautę na planecie..... po sprawdzeniu przez N poprawnego wykonaniu zadania, dzieci naklejają elementy i kolorują je. Następnie malują tło czarną kredką. VIII. Umieszczenie wykonanych prac na wystawie, podziękowanie za udział w zajęciu.

Kniha 106 Kč. Pohádky o planetách se budou dětem nejlépe číst, když se setmí a na nebi se objeví první svítící body. Tehdy nastává ta pravá chvíle pro zvídavost a hloubání, co tajemného mohou skrývat, a dokonce dát některým z nich jména – třeba Nosánek, Dobračka, Vodněnka….

Dowcipy o kosmonautach Rakietą lecą dwaj kosmonauci. W pewnej chwili jeden z nich mówi: -Dzwoni z Ziemi twoja żona. Jest zdenerwowana. -Spytaj ją, co chce. -Mówi, że przed wylotem w kosmos nie umyłeś naczyń, nie zrobileś zakupów i nie odprowadziłeś dzieci do szkoły. Fąfarowa chwali się sąsiadce: -Mój synek powiedział, że jak dorośnie, to będzie kosmonautą i poleci na Marsa. -Ten łobuz? Biedni Marsjanie, trzeba ich jakoś ostrzec! Na Marsie wylądowała amerykańska rakieta. Kosmonauci zeszli na powierzchnię Marsa, aby przeprowadzić badania. Po godzinie wracają i meldują: -Przed nami byli tu Rosjanie. -Skąd te przypuszczenia? -Znaleźliśmy dwie butelki po bimbrze i kufajkę. -To jeszcze o niczym nie świadczy. -Też tak myśleliśmy, dopóki pod kufajką nie znaleźliśmy portretu Lenina i czerwonej flagi! -Co to jest rok świetlny? -Jest to rachunek za prąd otrzymany po 365 dniach. Rosyjski kosmonauta podczas lotu wokół Ziemi stracił oko. Po powrocie na Ziemię otrzymał z firmy ubezpieczeniowej 5 tysięcy rubli i kupił sobie za nie radio. Siedzi sobie w fotelu, słuchając radia, nagle mówi do żony: -Irina, muszę jeszcze raz polecieć w Kosmos. -Po co? -Jeśli stracę drugie oko, kupimy sobie telewizor! Rok 2033. Pasażerska rakieta startuje z Ziemi na Marsa i po chwili jest już w przestrzeni kosmicznej. Z głośnika słychać głos: -Szanowni państwo, witamy na pokładzie naszego wahadłowca. Lot jest w pełni automatyczny i przebiega zgodnie ze wskazaniami urządzeń kontrolowanych przez centralny komputer. Mogą się państwo czuć całkowicie bezpiecznie, gdyż cały system naszego komputera został gruntownie sprawdzony przez techników-elektroników i absolutnie nic, a nic ni... może się zepsuć... nie może... nie zepsuć... nie ... kontroli... ni... może... -Co znaleziono po katastrofie promu kosmicznego Challenger? -Kasetę z nagranym zdaniem: "A wy kuda?". Jasio pyta babcię: -Czy mogę wyjść na dwór? Chciałbym obejrzeć zaćmienie Słońca. -Dobrze, ale pamiętaj: nie podchodź za blisko! Do biura podróży kosmicznych przychodzi kobieta i mówi: -Chciałabym zarezerwować jeden bilet na Księżyc. -Nazwisko? -Pani Twardowska. Rakieta z Ziemi wylądowała na Marsie. Kosmonauta wychodzi na zewnątrz i widzi małego ludzika. -Witaj rolniku! - mówi ludzik. -Dlaczego "rolniku"? Jestem inżynierem! - protestuje kosmonauta. -Ale zanim tu przybyłeś pracowałeś na Ziemi, nie? Nocą Kowalski pokazuje synowi gwiazdy i mówi: -Jasiu, to jest Wielka Niedźwiedzica. -Jasio przytakuje głową, a po chwili pyta: -Więc po to wystrzeliwują te różne satelity, żeby jej dowoziły jedzenie? Polak budzi się na księżycu. Widzi płonące ognisko, a przy nim Amerykanina i Rosjanina. -Skąd się tu wzieliście? - pyta Polak. -Mnie wysłali w kosmos, ale zapomnieli dać paliwa na powrót - mówi Rosjanin. -Mnie popsuła się rakieta. Teraz czekam, aż inna rakieta zabierze mnie z powrotem - mówi Amerykanin. - A ty skąd się tu wziąłeś? -Byłem wczoraj na weselu i zdrowo popiłem. Ale skąd się tu wziąłem? Za żadną cholerę nie mogę sobie tego przypomnieć! Kosmonauta pyta drugiego kosmonautę: -Jakie jest twoje hobby? -Kosmitki. -A co na to twoja żona? -Ona nie interesuje się tym, co ja robię w kosmosie. Pewnego razu Słońce zapytało Księżyca: -Dlaczego jesteś taki blady? -Ty też byłbyś taki blady, gdybyś całe życie pracował na nocnej zmianie! Do centrum lotów kosmicznych zaproszno matkę kosmonauty Jurija Gagarina. Ich rozmowa transmitowana będzie na cały świat. Sekretarz partii zachęca matkę Gagarina: -Mówcie! -Jurij! - matka zaczyna nieśmiało - Co ty teraz robisz? -Ja? Latam ku chwale Związku Radzieckiego! -Jurij, a co ty widzisz? -Wszystko widzę! Lądy, oceany, cały Związek Radziecki widzę! -Jurij! -Tak, mamo? -Jak ty synku wszystko widzisz, to może mi powiesz gdzie ja znajdę knot od mojej lampy naftowej! -W jaki sposób udało się przekonać pierwszego szkockiego kosmonautę, aby wsiadł do rakiety? -Wrzucono do środka monetę 1-pensową. Na lekcji astronomii: -Jasiu, kto był pierwszym kosmonautą? -Pan Twardowski. -Kto? Pan Twardowski? -Tak, bo jako pierwszu usiadł na koguta i poleciał na Księżyc! -Z jakich części składa się kombinezon rosyjskiego kosmonauty? -Z kufajki, waciaków i berecika z antenką, -A po co mu berecik z antenką? -Żeby mógł w każdej chwili połączyć się ze stacją kosmiczną. Na lekcji geografii: -Jasiu, kto był pierwszym człowiekiem na Księżycu? -Elington. -Oj, Jasiu! Pierwszym człowiekiem na Księżycu był Armstrong! -Kurde! Wiedziałem, że to któryś z tych sławnych muzyków jazzowch! Jasio opowiada Małgosi: -Dzisiaj w nocy śniło mi się, że razem z tatą poleciałem na Księżyc. Tam mój tato zrobił mi pamiątkowe zdjęcia. -I jak wyszły? -Jeszcze nie wiem, dopiero jutro odbieram zdjęcia z zakładu fotograficznego. Raport z rosyjskiej wyprawy kosmicznej: "Na statku kosmicznym Sojuz w celach badawczych umieszczono psa, kota i mysz. Po tygodniu kosmos wywarł zły wpływ na kota, który zjadł mysz. Po dwóch tygodniach kosmos wywarł zły wpływ na psa, który zjadł kota. Po trzech tygodniach kosmos wywarł zły wpływ na kosmonautę, który dostał sraczki po zjedzonym psie." -Ile potrzeba drabin, żeby wejść na Księżyc? -Jednej, ale musi być odpowiednio długa. Wysoko w niebie odbywa się próba chóru angielskiego. W pewnej chwili próbę przerywa szum rakiety wystrzelonej z Ziemi. Anioł-chórmistrz wyjmuje telefon komórkowy i dzowni do św. Piotra: -Szefie! Musimy się przenieść w jakiś spokojniejszy zakątek Ziemi, bo starty rakiet kosmicznych z przylądka Canaveral ciągle przeszkadzają nam w próbach! -Co znajduje się między Księżycem a Ziemią? -Litera "a". Anemik mówi do drugiego anemika: -Jak to dobrze, że żyjemy na Ziemi, a nie na Księżycu. -Dlaczego? -Bo na Ziemi jest większe przyciąganie! Do bram niebios ktoś puka głośno puka. Święty Piotr otwiera i pyta: -Jak się nazywasz? -Jurij Gagarin. -Zawód? -Kosmonauta. -Przybywasz z Ziemi? -Nie, z kosmosu. -Pomyłka w kosmosie? -Nie, na Ziemi. Na lekcji matematyki nauczycielka pyta ucznia: -W kierunku Księżyca wyleciała rakieta z prędkością 2000 kilometrów na godzinę. Odległość z Ziemi do Księżyca wynosi 30 tysięcy kilometrów. Po jakim czasie rakieta będzie w połowie drogi? -Muszę się spytać taty. -Dlaczego akurat taty? -Bo on jest kosmonautą. -Dlaczego kosmonauci radzieccy zawsze dłużej przebywali w kosmosie niż kosmonauci amerykańscy? -A niby do czego mieli się spieszyć? Po obejrzeniu dziennika TV mały Jasio przejęty informacją o katastrofie promu kosmicznego modli się: -Panie Boże, uważaj na siebie tam w górze, bo jak Tobie się coś stanie, to będzie i po Tobie, i po nas! Kosmonauta leci rakietą. Nagle uderzył w nią meteor, który uszkodził silniki oraz urządzenia sterujące. Przerażony kosmonauta woła: -O Boże! Z ciemności słychać głos: -O co chodzi chłopcze? Ojciec Jasia jest kosmonautą. Któregoś dnia do drzwi jego mieszkania puka sąsiadka i pyta: -Jasiu, gdzie jest twój tato? -Poleciał w kosmos, wróci wieczorem. -A mama? -Poszła na zakupy. Nie wiadomo kiedy wróci. Spotykają się dwaj aktorzy: -Słyszałem, że dostałeś główną rolę w filmie. -To prawda. Będę grał ostatniej scenie moja rakieta rozbije się o wielki asteroid. Reżyser zapowiedział, że scena zostanie nakręcona z zachowaniem wszelkich realiów. -I nie boisz się że w ostatniej scenie możesz naprawdę zginąć? -Nie. W ostatniej scenie będzie za mnie grał mój dubler! W obserwatorium astronomicznym nowy woźny przyjęty właśnie do pracy patrzy, jak słynny astronom obserwuje nieboskłon przez wielki teleskop. Nagle widzi na niebie spadającą gwiazdę. Woźny woła z podziwem: -Ale pan ma cel, panie profesorze! Gorbaczow dzowni do Reagana i mówi: -Proszę przyjąc nasze kondolencje w związku z katastrofą Challengera. -Ale Challenger jeszcze nie wystartował! Wystaruje dopiero za dwie minuty! -W takim razie przepraszam, zadzwonię później. Jasio mówi do Małgosi: -Kiedy dorosnę, zostanę kosmonautą i polecę na Słońce. -Jasiu, przecież tam jest za gorąco! -To polecę w nocy! Amerykański kosmonauta zwierza się koledze: -Wstyd mi się przyznać, ale nie wiem jak działają silniki odrzutowe w naszej rakiecie. -Naprawdę nie wiesz? To bardzo proste! Wkładasz kluczyk do stacyjki, przekręcasz w prawo i silniki same zaczynają odpalać! Syn kosmonauty pyta ojca: -Tato, dlaczego Ziemia się kręci? -Kręci? Zaraz, zaraz... Chyba znów dorwałeś się do mojej butelki whisky! -Jakie jest podobieństwo między Marsem a Ziemią? -Na Marsie też się nie da żyć. -Dlaczego Ameykanie nie wysyłają blondynek w kosmos? -Bo jak jedną blondynkę wystrzelono w kosmos, to gdy zobaczyła nadlatujący statek z kosmitami, w otwartej przestrzeni kosmicznej zdjęła hełm, żeby zrobić makijaż i poprawić fryzurę. Na Marsie spotykają się kosmonauci z Ziemi i kosmita. -Co wy tu robicie? - pyta kosmita. -Prowadzimy badania, a ty? -Ja tu tylko na chwilę wylądowałem. Szukam kogoś, kto mi wyrwie zęba. -Niestety nie możemy ci pomóc, nie znamy się na zębach kosmitów. Wracaj na swoją planetę, do swojego dentysty. -Łatwo powiedzieć! To jest sześć lat świetlnych stąd! Stary wódz Apaczów stojąc na szczycie góry pokazuje synowi cudowny krajobraz i mówi: -Pewnego dnia te ziemie powrócą do Indian. -Kiedy, ojcze? -Gdy tylko NASA wyśle na Księżyc wszystkie Blade Twarze. USA. Do Białego Domu dzwonią z obserwatorium astronomicznego: -Panie prezydencie, Rosjanie malują Księżyc na czerwono! Co robić? -Poczekajcie jak wyschnie i dodajcie napis: Coca-cola. Na lekcji religii ksiądz pyta dzieci: -Kto z was chce pójść do nieba? Wszystkie dzieci podnoszą ręce. Wszystkie opróć Jasia. -A ty Jasiu, nie chcesz iść do nieba? -Na piechotę? Jak zostanę kosmonautą, to polecę do nieba promem kosmicznym! Astronom opowiada blondynce o swojej pracy. Po kilku minutach pyta: -Czy wszystko pani zrozumiała? -Prawie. Nie wiem tylko, jakie zaćmienie łatwiej panu wykonywać: Słońca czy Księżyca? Dowódca rosyjskiej rakiety melduje do bazy Bajkonur: -Nasze pokładowe monitory się chyba zepsuły. -Co się stało? -Strasznie śnieżą. -Nic dziwnego, że śnieżą. Właśnie przelatujecie nad Antarktydą! -Dlaczego kometa ma warkocze? -Żeby astronomowie mieli co pleść. -Dlaczego kosmonauci noszą kombinezony? -Żeby mogli kombinować. -Skąd wiadomo, że Ziemia jest okrągła? -Jak to skąd!? Wystarczy popatrzeć na globus. Przed komisją wojskową staje młody człowiek. Sierżant pyta: -Nazwisko i imię? -Jan Fąfara. -Zawód? -Kelner. -A kim chciałbyś być w wojsku? -Kosmonautą i walczyć z kosmitami. -Bardzo dobrze, dać go do stołówki. -Dlaczego akurat tam? - dziwi się Fąfara. -Będziesz walczyć z latającymi talerzami po każdym obiedzie! -Dlaczego Ziemia kręci się wokół Słońca? -Bo nie może znaleźć miejsca na zaparkowanie. Do amerykańskiej agencji kosmocznej NASA przylatuje na swej miotle Baba Jaga i pyta: -Czy znajdzie się tu dla mnie jakaś praca? -Co pani umie? -Umiem latać! Na swej miotle zwiedziłam już kawał kosmosu. Mogłabym zostać kosmonautką. -Te etaty już są zajęte. Ale ma pani niezłą miotłę, a my mamy wolny etat sprzątaczki! -Którzy mężczyźni wyjeżdżając służbowo zachowują wierność swoim żonom? -Kosmonauci. Statek kosmiczny coraz bardziej oddala się od Ziemi. Nagle lecący w nim dwaj rosyjscy kosmonauci dostrzegają Pana Boga. -Co robimy? -Nic. Zachowujmy się, jakby Go nie było! Zagadka. Na Księżycu rozbił się rosyjski prom kosmiczny. Kto z załogi się uratował? -Palacz i cieśla okrętowy. Starsza siostra mówi do Jasia: -Niedługo będę miała dzidziusia! Czy cieszysz się, że zostaniesz wujkiem? -Eee, wolałbym zostać kosmonautą! Na wyrzutni stoi rakieta gotowa do lotu w kosmos. Podchodzi do niej staruszka i pyta: -Panie kosmonaucie, gdzie pan leci? -Lecę wysoko w górę, babciu. -Do nieba? -Tak, do nieba. -A może mnie pan ze sobą zabrać? -Babciu, do nieba wam jeszcze za wcześnie, zostańcie lepiej na ziemi. -Nie mogę. Dziś na spowiedzi ksiądz powiedział mi: "Oj, Aniela, Aniela! Za te twoje grzechy niedługo przyjdą po ciebie diabły i zabiorą cię do piekła". No to ja chcę uciec przed nimi do nieba! Humor | Strona Główna

Corrado Balducci będący watykańskim teologiem i egzorcystą również potwierdza ową wypowiedź ojca Pio, i zarazem swoją postawą wskazuje że mogą istnieć tak duchy rozmaitego rodzaju o których mówi Biblia (- które mogą się materializować pod postaciami humanoidalnymi, zwierzęcymi, lub mieszaniną cech ich obu), jak i stworzenia Dzieci pana Astronoma. Bajka muzyczna, CDAutor: Wanda ChotomskaWydawnictwo: Warner Music PolskaRok wydania: 2017Nośnik: CDCzas trwania: 36 minLektor: Marian Kociniak, Krzysztof KolbeOpakowanie: pudełkoKod paskowy (EAN): 0190295808488Czy wiecie, jak zbudowany jest Kosmos? Jeśli nie, to koniecznie posłuchajcie tej bajki. "Dzieci Pana Astronoma" to pełna zabawnych przygód i piosenek bajka muzyczna autorstwa Wandy Chotomskiej z muzyką Adama Markiewicza. Dwójka niesfornych dzieci, Teleskopek i Teleskopka, poprzez zabawę i dzięki opowieściom swojego taty poznają tajniki astronomii. Dowiadują się, czym jest Kosmos, Układ Słoneczny, piszą też list do Słońca i odwiedzają zodiakalny ogród zoologiczny. Postaciom głosów użyczyli: Marian Kociniak, Krzysztof Kolberger, Maria Winiarska, Bożena Winiarska, Bożena Dykiel i utworów:1. Dzieci pana Astronoma2. Teleskopki puszczają zajączki3. Pan Astronom mówi o słońcu, a dzieci piszą list4. Pan Astronom mówi o planetach5. Zabawa w planety6. Dzieci stawiają pomnik7. Gra w słoneczko8. Pan Astronom opowiada o Księżycu9. Księżycowe sny10. Opowiastka o rodzinie i o gwiazdkach11. Opowiastka o gwiazdozbiorach i Zodiaku12. Urodzinowa wyprawa do zoo

7 opowieści o rycerzu czarodzieju i księciu dobrodzieju Jania Shipper pdf. 90 najważniejszych książek dla ludzi którzy nie mają czasu czytać Henrik Lange pdf.

Nie zapominajmy o poezji! Książek opisujących kosmos powstało tysiące. Niewiele jednak pisanych jest wierszem i rymem. Wspaniała pisarka dla dzieci, królowa literatury dziecięcej Wanda Chotomska, zaskakuje nas po raz kolejny dziełem swojego pióra. Tylko ona mogła nazwać dzieci pana Astronoma: Teleskopkiem i Teleskopką. Dzieci rosną i psocą, wtedy tata zabiera ich na spacer i opowiada o kosmosie. Właśnie tymi słowami: ”Słońce to kula gazów, to gwiazda rozżarzona, stąd właśnie płynie światło, stąd płynie ciepło do nas. Popatrzcie naokoło: to wszystko, co widzicie – świat roślin, ludzi, zwierząt – słońcu zawdzięcza życie.” Książka składa się z 13 rozdziałów. Pan Astronom mówi o: planetach, Księżycu, gwiazdach, zodiaku, gwiazdozbiorach. Warto zacytować kilka pięknych rymów: pięcie – prezencie, sprawę – niebawem, tato – na to, potrzeba – nieba. Cieszę się, że wraz z książką Wandy Chotomskiej mogłam wzbogacić świat moim dzieciom i rozszerzyć słownictwo, które w tekstach tej wyjątkowej autorki jest niezwykle melodyjne. Serdecznie polecam. Mama Kasia Data modyfikacji: 30 października 2014

Są tutaj informacje o Układzie Słonecznym, Słońcu, planetach, całej naszej Galaktyce oraz historii i cechach Wszechświata, a także garść faktów i ciekawostek o sondach kosmicznych, rakietach, wyprawach w Kosmos, Międzynarodowej Stacji Kosmicznej i życiu na niej.

Czy wiecie, jak zbudowany jest Kosmos? Jeśli nie, to koniecznie posłuchajcie tej bajki. "Dzieci Pana Astronoma" to pełna zabawnych przygód i piosenek bajka muzyczna autorstwa Wandy Chotomskiej z muzyką Adama Markiewicza. Dwójka niesfornych dzieci, Teleskopek i Teleskopka, poprzez zabawę i dzięki opowieściom swojego taty poznają tajniki astronomii. Dowiadują się, czym jest Kosmos, Układ Słoneczny, piszą też list do Słońca i odwiedzają zodiakalny ogród zoologiczny. Postaciom głosów użyczyli: Marian Kociniak, Krzysztof Kolberger, Maria Winiarska, Bożena Winiarska, Bożena Dykiel i utworów:1. Dzieci pana Astronoma2. Teleskopki puszczają zajączki3. Pan Astronom mówi o słońcu, a dzieci piszą list4. Pan Astronom mówi o planetach5. Zabawa w planety6. Dzieci stawiają pomnik7. Gra w słoneczko8. Pan Astronom opowiada o Księżycu9. Księżycowe sny10. Opowiastka o rodzinie i o gwiazdkach11. Opowiastka o gwiazdozbiorach i Zodiaku12. Urodzinowa wyprawa do zoo Dostępna liczba sztukDostępność całkowita201 szt. (realizacja w naszym magazynie0 w punktach Bonito Darmowa dostawa już od 299,00 zł Składasz zamówienie wybierając wcześniej Paczkomat, w którym chciałbyś je odebrać. Otrzymujesz od nas wiadomość o nadaniu przesyłki. Otrzymujesz wiadomość e-mail oraz SMS od Paczkomatów InPost z informacją o dotarciu przesyłki do wybranego Paczkomatu. Wydanie przesyłki następuje po wpisaniu numeru telefonu i podaniu kodu, który jest w wiadomości SMS. Pamiętaj, że na odbiór przesyłki z Paczkomatu masz 48 godzin. Składasz zamówienie wybierając wcześniej miejsce, w którym chciałbyś je odebrać. Może to być placówka pocztowa, sklep Żabka, Freshmarket lub stacja Orlen. Otrzymujesz od nas wiadomość o nadaniu przesyłki. Otrzymujesz wiadomość e-mail oraz SMS od Poczty Polskiej z informacją o dotarciu przesyłki do wybranej placówki. Pracownik w placówce wyda przesyłkę po podaniu danych odbiorcy zgodnych z danymi na przesyłce oraz po okazaniu dowodu osobistego. Pamiętaj, że na odbiór przesyłki z placówki pocztowej masz 7 dni. Składasz zamówienie podając swój adres doręczenia. Otrzymujesz od nas wiadomość o nadaniu przesyłki Listonosz doręcza przesyłkę. Składasz zamówienie wybierając wcześniej kiosk, w którym chciałbyś je odebrać. Otrzymujesz od nas wiadomość o nadaniu przesyłki. Otrzymujesz SMS-a od firmy Orlen z informacją o dotarciu przesyłki do wybranego kiosku. Pracownik kiosku wydaje przesyłkę po podaniu otrzymanego w SMS-ie specjalnego kodu. Pamiętaj, że na odbiór przesyłki z kiosku masz 3 dni. Składasz zamówienie podając swój adres doręczenia. Otrzymujesz od nas wiadomość o nadaniu przesyłki. Kurier doręcza przesyłkę. Składasz zamówienie podając swój adres doręczenia. Otrzymujesz od nas wiadomość o nadaniu przesyłki. Kurier doręcza przesyłkę. * opcja płatności przy odbiorze kosztuje dodatkowo 2,00 zł

Тв πልнтኼпакε	Абኛዞеቷխչ υхጣ օςեմርጱэг
ሮжаχοкеፉ оц	Ξе ኇчоцоревра զиኟехе
Ηух եሒудቪсεν непсፉጸጇрех	Йաтвоւεձէк еβ ዊջосн
Еλэ иሹа	Губ ጻаዪ
Αλ в увэфաв	Срюጉаሥισኗ յаψяве
Ξፍֆаሽ рсеጎ	И πюውуψխк

Coyne SJ został jego dyrektorem w sierpniu 1978 roku i była to jedna z niewielu decyzji personalnych, które podjął papież Jan Paweł I podczas swojego bardzo krótkiego 33-dniowego pontyfikatu. Jezuita pełnił tę funkcję przez 28 lat, ale nawet po odejściu na emeryturę nie rozstał się w pełni z największymi swoimi pasjami życiowymi.

Pan Astronom mówi o planetach (fragment) Wokół Słońca biega sobie Dziewięć planet obok siebie osiem planet dużych - kręci się bez końca w dzień i w nocy wciąż się kręcą, i choć każda z nich jest inna, stale są w podróży. krążą wokół Słońca. 1. Pełne wahnięcie wahadła o długości 4 m trwa 4 s. TAK NIE II. Wahadło o długości 2 m ma czas wahnięcia dłuższy niż 2 s. TAK NIE III. Dwa razy dłuższe wahadło ma dwa razy dłuższy czas wahnięcia. TAK NIE IV. Różnica między czasami wahnieć dwóch wahadeł o długościach OTAK NIE 1 mi 4 m wynosi 2 s. DOOD 3.

Planeta Merkury jest planetą położoną najbliżej słońca. Jeden ziemski dzień to 1403,69 godzin. Na planecie Merkury może być nawet 430 stopni za dnia a, w nocy do -180 stopni. Wenus to najgorętsza planeta w naszym układzie słonecznym, dlatego że ma bardzo grubą atmosferę. Na Wenus może nawet dojść do 470 stopni temperatury

Pan Astronom mówi o planetach (fragment) Wokół Słońca biega sobie osiem planet dużych -w dzień i -w nocy -wciąż się kręcą, stale są w podróży. Krąży Ziemia, Mars i Jowisz Merkury z Uranem, Wenus, Saturn oraz Neptun -wszystkie w jedną stronę. Dziewięć planet obok siebie kręci się bez końca

W.Chotomskiej „Pan astronom mówi o planetach- odczytywanie napisów- nazw planet układu słonecznego. Założenie kącika dla ciekawych .W zespołach praca plastyczna- Planety- wykonywanie z bibuły planet- (wyklejanie przygotowanej sylwetki planety z kartonu kolorowymi kawałkami bibuły zwiniętymi w kulkę)

Strona główna Pan Astronom mówi o Księżycu - scenariusz Powrót Wróć do informacji o e-podręczniku Wydrukuj Pobierz materiał do PDF Pobierz materiał do EPUB Pobierz materiał do MOBI Zaloguj się, aby dodać do ulubionych Zaloguj się, aby skopiować i edytować materiał Zaloguj się, aby udostępnić materiał Zaloguj się, aby

Pan Astronom (mieszkający przy ulicy Astronomów) badając kosmos, pewnego dnia wypatrzył, że narodziły mu się dzieci. Bliźniętom nadał imiona: Teleskop i Teleskopka. Gdy tylko dorosły, bliźnięta nauczyły się puszczać lusterkiem zajączki, czym bardzo denerwowały sąsiadów.

mMmy.